Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

ΤΑ ΖΩΑ ΚΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΖΩ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ.1,5 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟ ΕΞΩ ΑΠ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΟΜΩΣ.ΣΤΗ ΣΠΑΡΤΙΑ.ΕΧΩ ΓΙΑ ΠΑΡΕΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΗ ΣΚΥΛΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΑΤΑ.ΤΙΣ ΚΟΤΕΣ ΤΙΣ ΠΗΡΕ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑ ΠΟΥ ΦΡΟΝΤΙΖΕ ΤΑ ΖΩΑ ΟΣΟΝ ΚΑΙΡΟ ΗΜΟΥΝΑ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ.ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΚΑΝΑ ΑΥΓΟ.ΜΟΥ ΕΙΠΑΝΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΩ ΤΟ ΣΚΥΛΙ ΚΑΙ ΤΗ ΓΑΤΑ ΜΕΡΙΚΟΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΕΧΩ ΒΑΡΟΣ.ΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑ.ΑΥΤΟ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ.ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑΝΕ.ΜΑΓΕΙΡΕΥΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΤΡΩΩ ΚΙ ΕΓΩ ΚΙ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ.ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΕΣ.ΠΡΟΤΙΜΑΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ ΜΑΖΙ Μ ΑΥΤΑ ΠΑΡΑ ΝΑ ΤΑ ΣΚΟΤΩΣΩ Η ΝΑ ΤΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΩ.ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ ΤΙ ΧΑΡΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΟΛΙΣ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ.ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΙ ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΖΩΑ.ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΤΣΙ.ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΚΥΛΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΤΗΣΕ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ.ΤΟ ΠΗΡΕ Η ΣΥΧΩΡΕΜΕΝΗ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.Σ ΟΛΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΑΡΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΕΓΛΥΦΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ.ΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΣΕ.ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΑΥΤΩΝ.ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ.ΝΙΩΘΩ ΑΗΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ.ΚΙ ΑΝ ΦΥΓΩ ΑΠ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΤΑ ΔΩΣΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου